Scroll 2 - Sectie 7 - Honens leerlingen worden in twee groepen gedeeld: vertrouwen vs. praktijk

① Honen luistert op 73-jarige leeftijd naar het voorstel van Shinran ② Shinran maakt een voorstel om zijn collega-volgelingen op te delen in twee groepen: diegenen die vertrouwen het belangrijkste vinden en diegenen praktijk het belangrijkste vinden ③ Honens belangrijkste volgelingen ① Honen ② Rensho-bo die als laatkomer aan Shinran vraagt wat de bedoeling van deze meeting is ③ Shinran die de meeting voorzit ④ Seikaku gezeten aan de zijde van “vertrouwen” ⑤ Shinku gezeten aan de zijde van “vertrouwen” ⑥ Meer dan 300 volgelingen van Honen zitten aan de zijde van “praktijk” Image Map
Scroll 2 - Sectie 7 - Honens leerlingen worden in twee groepen gedeeld: vertrouwen vs. praktijk

<Rechts>
    ① Honen luistert op 73-jarige leeftijd naar het voorstel van Shinran
    ② Shinran maakt een voorstel om zijn collega-volgelingen op te delen in twee groepen: diegenen die vertrouwen het belangrijkste vinden en diegenen praktijk het belangrijkste vinden
    ③ Honens belangrijkste volgelingen

<Links>
    ① Honen
    ② Rensho-bo die als laatkomer aan Shinran vraagt wat de bedoeling van deze meeting is
    ③ Shinran die de meeting voorzit
    ④ Seikaku gezeten aan de zijde van “vertrouwen”
    ⑤ Shinku gezeten aan de zijde van “vertrouwen”
    ⑥ Meer dan 300 volgelingen van Honen zitten aan de zijde van “praktijk" 

Hoofdstuk 6 - Honens leerlingen worden in twee groepen gedeeld: vertrouwen vs. praktijk

Vroeger, toen Genku Shonin nog leefde en hij de lering van geboorte in het Reine Land vanuit de Anderkracht propageerde, was het hele land vatbaar voor deze lering, en nam het er toevlucht in. Diegenen in het Keizerlijk Paleis die aan het roer van het land stonden, verlangden naar de bloesems in de gouden wouden, en de ministers en hoge ambtenaren belast met de administratie van de regering bewonderden de maan van de Achtenveertig Geloften. Daarenboven steunden en eerden plattelandslieden en het algemene publiek de lering. De edelen zowel als de kansarmen kwamen in groten getale langs om Honen te zien. Zo groot waren de aantallen dat zijn kluis even druk aandeed als een markt. Vermoedelijk bedroeg alleen al het aantal priesters dat hem nauw begeleidde, meer dan driehonderd tachtig. Het is dan ook begrijpelijk dat slechts heel weinigen persoonlijke instructies van de meester ontvangen en hem van nabij volgen konden. Dat aantal bedroeg nauwelijks vijf of zes.
Op een dag zei Zenshin Shonin [Shinran] tot de meester: “Ik heb het Pad van de Moeilijke Praktijken verlaten en ben overgestapt naar het Pad van de Simpele Praktijk; ik heb de Poort van het Heilige Pad verlaten en ben de Reine Landpoort binnengaan. Hoe zou ik zonder uw vriendelijke instructies de gunstige oorzaak tot bevrijding hebben kunnen bereiken? Wat een vreugde is dit! Niets is hiermee vergelijkbaar. Nochtans, als ik erover nadenk, realiseert zich niemand van ons – ondanks het feit dat ik vriendschapsbanden heb met velen van uw volgelingen en dat ik met hen in de gelegenheid ben uw lering te ontvangen – wie onder ons Vertrouwen in de geboorte in het Ware Land van Beloning heeft gerealiseerd en wie niet. Daarom wens ik, om te weten te komen wie mijn ware vrienden in het toekomstige leven zullen zijn alsook om nota te nemen van hetgeen in deze vergankelijke wereld gebeurt, bij de bijeenkomst van uw volgelingen een vraag te stellen die peilt naar hun innerlijk gemoed.”
De Grote Meester, [Genku] Shonin, reageerde: “Uw voorstel is heel aannemelijk. U mag het hen morgen bij hun komst vragen.”
Bij de bijeenkomst de volgende dag annonceerde Shinran: “Vandaag zijn uw zitjes verdeeld over twee zijden: de ene zijde is voor diegenen die vertrouwen belangrijker vinden en de andere zijde voor diegenen die praktijk belangrijker vinden. Wees alstublieft gezeten aan deze of gene zijde.”
De collega’s-leerlingen, meer dan driehonderd in aantal, leken verward; ze begrepen Shinrans bedoeling niet. Vermoedelijk heeft toen Seikaku die de graad van grootmeester in de Dharma[1] had, gezegd: “Ik ga naar de zijde van vertrouwen.”
Vervolgens vroeg novice Horiki [Kumagai Naozane Nyudo] die te laat binnenkwam: “Wat is uw bedoeling om een telling te maken, Zenshin-bo?”
Zenshin Shonin reageerde: “Twee zijden zijn voorzien: een voor diegenen die vertrouwen belangrijker vinden en een voor diegenen die praktijk belangrijker vinden.”
Horiki zei: “Laat mij, Horiki, u vervoegen. Ik ga naar de zijde van vertrouwen.” Shinran schreef Horiki’s naam neer in zijn nota. Ook al kwamen er een paar honderd leerlingen samen, niemand sprak zich uit voor vertrouwen. Dit toont wellicht aan dat ze vasthielden aan het vertroebelde gemoed van zelfkracht en dat ze niet het diamantharde Ware Vertrouwen realiseerden. Terwijl stilte viel over de hal, schreef Shinran zijn eigen naam neer.
Iets later sprak de Grote Meester: “Ik, Genku, ga naar de zijde van vertrouwen.” Op dat ogenblik werden sommige leerlingen overrompeld met gevoelens van ontzag en respect, terwijl anderen zich terneergeslagen voelden uit schaamte.

[1] Dit is de hoogste van de drie hogere rangen van priesterschap, overeenstemmend met de oudere term sojo (abt).
Geïllustreerde biografie van Shinran
Hongwanji Shonin

jikōji - 慈光寺

© 2010

info-at-jikoji.com

          home