Het Leven Van Rev. Harry Pieper

Kakuryo Gerhard Kell

Shōgon-hōshi werd geboren op 9 maart 1907 te Berlijn. Zijn wereldse naam was Karl Erdmann Harry Pieper. Na studies aan de middelbare school te Berlijn, begon hij als kantoorbediende bij de Deutsche Bank; vanaf 1925 was hij boekhouder bij de Heilsarmee. Later werkte hij ook voor Telefunken. In 1944 werd hij bij het Duitse leger ingelijfd; in 1945 werd hij krijgsgevangen in Rusland, vanwaaruit hij twee jaar later naar Berlijn terugkeerde. In 1950 trad hij in het huwelijk met Irma Biskupski, een Rooms-Katholieke; twee dochters werden geboren: Moni en Christine. Van december 1947 tot 1978 was Rev. Pieper tolk voor het Amerikaanse leger in West-Berlijn. Op dinsdag 19 september, op 71-jarige leeftijd, verwezenlijkte Shōgon-hōshi Geboorte in het Reine Land.

Harry Piepers carrière als Boeddhist begon in het jaar 1932. Hij begon als Theravadin en werd aangesteld als vertegenwoordiger van het Buddhistisches Haus te Berlijn-Frohnau, opgericht door Dr. Paul Dahlke. Deze tempel was de ontmoetingsplaats voor de Berlijnse Theravadins. Later, in 1946, richtte Rev. Pieper zijn eigen Boeddhistische studiegroep op onder de benaming “Buddhistische Mission”. Maar enkele jaren nadien, verkreeg hij de wijding in de Tibetaans Boeddhistische groep Arya Maitreya Mandala (A.M.M.) te Berlijn. Deze groep was opgericht geworden door de Duitse Boeddhist Ernst Lothar Hoffmann, meer gekend onder zijn geestelijke naam Lama Anagarika Govinda. Pieper werd secretaris van deze Mahāyāna groepering, bijgestaan door Hans Ulrich Rieker en Lionel Stützer. Rond diezelfde tijd kwam Harry Pieper ook in contact met Rev. Jack Austin, nu een van de vertegenwoordigers van Jōdo-Shinshū in Groot-Brittannië. Een hechte vriendschap ontstond tussen beide mannen. In mei 1954 ontmoette Pieper een Japans hoogleraar in de fysica, Osamu Yamada, die aanhanger was van het Shin-Boeddhisme. Vanaf toen gaf Prof. Yamada talrijke lezingen over het onderricht van Shinran Shōnin op de bijeenkomsten van de Buddhistische Mission.

Tijdens datzelfde jaar bezocht Hoofdabt Kōshō Ōhtani West-Berlijn waar hij een lezing gaf over Shin-Boeddhisme. Na deze lezing bekende Harry Pieper zich tot de Jōdo-Shinshū. Toen de Hoofdabt terug in Kyoto was, verzocht Harry Pieper hem als Shin-priester gewijd te worden. Deze ernstige aanvraag werd ingewilligd. Later vertelde Rev. Pieper over zijn ontmoeting met de (nu) Zenmon:

Ik had het Boeddhisme al lange jaren bestudeerd. Het kwam me grotendeels als intellectueel voor. Ik voelde me niet tot het Shin-Boeddhisme aangetrokken v66r de rondreis in Europa van de Hoofdabt. Vanaf de dag waarop ik de Hoofdabt ontmoette en met hem sprak, was ik vast besloten. Ik verlangde meer van het Shin Boeddhisme af te weten. De Hoofdabt legde zulk mededogen en rust aan de dag, dat ik bij mezelve dacht: ik wou dat ik zoals hij was.

In 1956 richtte Shōgon-hōshi samen met zijn vrienden Oskar Neumann en Karlheinz Kupfer de eerste Shin-organisatie op Europese bodem op. Van toen af werden regelmatig bijeenkomsten en erediensten in West-Berlijn belegd, en Rev. Harry Pieper vertaalde sommige Shin-teksten in het Duits. Maar in 1965 en 1966 werd hij zwaar door ziekte getroffen en rond diezelfde tijd begon zijn gezichtsvermogen fel te verzwakken. Toch bleef hij zijn plichten als Shin-priester vervullen.

In 1977, toen ik zijn adres ontdekt had in de catalogus van de Oostenrijkse uitgeverij Octopus, verzocht ik hem om verdere informatie over het Shin-Boeddhisme. Zijn antwoord luidde als volgt:

Waarde Heer Kell,

Bijgevoegd vindt U een en ander over Jōdo-Shinshū. Ik heb er geen idee van wie mijn naam deed opnemen in de Octopus Info. Gelet op mijn ouderdom en vooral door mijn voortdurend slechter wordend zicht, ben ik niet in staat geweest mijn activiteiten zoals het hoort voort te zetten. Om de twee weken hebben we een kleine eredienst in onze kleine kapel. U bent er hartelijk welkom. Ik vrees dat dit alles is wat ik u kan aanbieden. Met mijn allerbeste wensen, in gasshō,

Rev. Harry Pieper

Jammer genoeg ben ik nooit in de gelegenheid geweest persoonlijk de Eerwaarde te bezoeken.

De beste hulde die ik ooit over Rev. Harry Pieper gelezen heb, komt van Mevr. Lily Horio:

Een Shin-Boeddhist te zijn, dat was hetgeen Harry Pieper beoogde te zijn. Niet alleen dacht hij op die wijze, vertaalde hij, predikte hij op die wijze, maar vooral wou hij het anderen inspireren. Hier zien we een mens optornen tegen alle tegenslagen, steeds tevreden en dankbaar, levend in de beleving van de ware betekenis van de Nembutsu.

Daarom is het blijkbaar dat Shōgon-hōshi niet enkel een opmerkelijk mens was, maar ook een persoonlijkheid met een sterke spiritualiteit. Ik geloof zelfs dat hij een Duits myōkōnin was.

(Deze tekst was bedoeld als lezing voor de Conferentie te Genève maar kon door omstandigheden niet doorgaan. Vermits ook in Jikō-ji op dinsdag 18 september Harry Pieper herdacht wordt, meende Ekō het nuttig deze tekst op te nemen.)

Ekō 27

jikōji - 慈光寺

© 2003

info-at-jikoji.com

          home