Shinjin Wast Witter

Katrien Haemers

Dit is een van de pijnlijkste ogenblikken in een menselijk bestaan, waarnaast alle andere lijdensvormen van het menselijk bestaan verbleken. Het overtreft alle zelfkastijdingen die asceten ooit hebben kunnen bedenken.

Het betreft het maandelijkse bezoek aan een wassalon. Als oefening voor het bereiken van de toestand van vrede bestaat er niets beter.

Probeer hier maar tussen de dampende heksenketels en het helse gedreun van deze mechanische paardenkrachten de vrede des gemoeds te bereiken.

De vrede van het gemoed: wegrennen hiervandaan, de fiets op, naar buiten. Tussen bomen die zwijgend naar de hemel reiken, uitwaaien in de verdronken landen aan de Schelde, op klaterende klanken van Bach te hemel gedragen worden, wegvloeien in kleuren van Turner en Monet…

Anjin zoeken in het lawaai van het dagelijkse bestaan, het is niet zo moeilijk; er zijn veel geschikte middelen: meditatie, ervaren van stilte en schoonheid, van alleen-zijn en gemeenschap-zijn. Laat daar de gedachtegang maar stoppen. Maar daar stopt het niet.

Anjin is heilzaam, de mens heeft anjin nodig als zuurstof om te overleven.

Maar er is méér. Er is ook shinjin.

Anjin is mijn vrede, mijn rust, mijn wel-zijn ver van het lawaai en de onrust van de wereld. Shinjin is vrede in de wereld in het lawaai van alle mogelijke heksenketels rondom en binnenin mij.

Shinjin houdt op te zoeken naar vrede, shinjin is open voor vrede en onvrede, voor lawaai en stilte, voor schoonheid en lelijkheid, voor muziek en krakeel.

Shinjin is een gemoedsgesteldheid van vrede, van aanvaarden en assumeren tegenover alles wat op ons afstormt, wat ons belegert of besluipt, agresseert of ondermijnt.

Shinjin houdt op onderscheid te maken tussen ik en de buitenwereld, tussen mijn vrede en de onvrede in mijn buitenwereld.

Shinjin is vrij-zijn, vrij van begeerte of afkeer. Vrij van spijt om wat voorbij is, vrij van ergernis om wat ons ontglipt, vrij van angst voor alles wat ons bedreigt vanbuitenaf. Maar ook vrij van ijdele droomrijen hoe mooi het allemaal wel zou kunnen zijn. Shinjin dooft mijn kolkende heksenketel, en de briesende en dampende machines worden herleid tot hun ware aard: ze wassen de was witter dan wit…

Maar shinjin is het allermoeilijkste. Het weze gezegd.

Anjin is gemakkelijker: koop een wasmachine en ga wandelen in de verdronken Scheldelanden.

Als ik het wassalon buiten wandel is er een sjofele volksvrouw die breed glimlacht: een shinjin-glimlach, noch min noch meer.

Ekō 55

jikōji - 慈光寺

© 2007

info-at-jikoji.com
          home