Levensgelijkheid in ons Milieu

Shak Koh-Ken
Mangal Munankarmi
Green Life Institution in Nepal

Lang geleden verwezenlijkte de Indische bevolking een subliem denken waarvoor in de wereldgeschiedenis geen precedent is. Dit denken was eigen aan Shakyamuni en bedoeld om de toekomstige chaos in de mens te verhelpen. Dit denken schonk aan de mensheid zowel vrijheid als gelijkheid.

Nadat deze levensbeschouwing naar de Griekse wereld was overgebracht, begon ze aan glans te verliezen, want ze werd verkeerd begrepen door de Griekse denkers die vrijheid en gelijkheid beperkten tot enkel de burgers van de stadstaten, waarbij het lijden van ontelbare slaven werd over het hoofd gezien.

Later verschoof de lichtstraal in Europa van Griekenland naar het Romeinse Keizerrijk, waarin het christendom geleidelijk de macht overnam. Tijdens de middeleeuwen genoten de Europeanen van geen vrijheid in de banden van de katholieke traditie. Later werden ze gedeeltelijk van die druk verlicht door de religieuze revolutie van de Reformatie. Zij verlangden terug naar de liberale maatschappij van de oude Grieken en begonnen de Renaissance om de mensheid te bevrijden, maar zonder te beseffen welke verboden vruchten deze revolutie voor ze zou meebrengen.

Zij schiepen toen het wrede ideaal van de kolonisatoren, die vrijuit de oceanen overvoeren en met elkaar een bittere strijd voerden om de nieuwe wereld te veroveren. Het succes van deze kolonisatoren bracht de Europeanen samen tot een vernietigende macht die gemakkelijk de kleurlingen kon tot slavernij brengen. Zij voelden zich amper schuldig bij de verovering van elke hoek van de aarde en de onderwerping van de gekleurde rassen. Deze discriminatie veroorzaakte in onze tijd een vreselijk gebrek aan welvaart.

De weelde die uit de kolonies werd gehaald diende om de industriële revolutie te financieren. De steeds versnellende technokracht versterkte hun machtsgreep op hun gekoloniseerde gebieden.

Daarop ontstond het kapitalisme dat de macht gebruikte met als principe de vrije mededinging in de moderne maatschappij. Humanisme zowel als menselijke prioriteit tegen een christelijke achtergrond, zo doorslaggevend in de kapitalistische denkwijze, staan nu in een doodlopende steeg. Het humanisme dat de eerste voorrang geeft aan de waardigheid van het mensdom, is nu aan zelfvernietiging toe ten gevolge van de milieu-corruptie.

Die gedachte van menselijke prioriteit is verantwoordelijk voor de bevolkingsexplosie en voor de vernietiging van de natuur; en wij gaan naar de 21ste eeuw toe zonder enige maatregel te overwegen die deze problemen zou kunnen oplossen. Terwijl deze problemen steeds grotere en dreigendere afmetingen aannemen, kan naar dat humanisme gewezen worden als de hoofdbron van vernietiging van het natuurlijke milieu.

Slechts één ideale oplossing in deze chaos: hoe onze ideologie ontwikkelen in de zin van evenwichtige relaties niet enkel in de menselijke maatschappij, maar ook in het natuurlijke milieu.

Daarom vinden wij het noodzakelijk te verklaren dat blanken en kleurlingen gelijk zijn. Ook dat gezonde personen en gehandicapten gelijk zijn. Dat is de droom bij alle volkeren van een gelijk maatschappelijk welzijn. Maar deze theorie van gelijkheid moet verder doorgetrokken worden tot de verhoudingen tussen de mens en de andere wezens. Ofschoon gezegd kan worden dat bergen, lucht en water hetzelfde recht op leven hebben als de mens, blijken we enkel belang te hechten aan de mensheid, waarbij andere wezens verwaarloosd en vernietigd worden. Wat we nodig hebben, waarop we moeten roepen, dat is de bescherming van het gehele milieu.

Wanneer we pogen een theorie op te bouwen van gelijkheid op basis van het oosterse en/of het westerse denken, dan zal ons keuzebereik vlug uitgeput zijn. Want heel wat van die theorieën waren en zijn in feite gewijd aan de vernietiging van gelijkheid. Heel wat ervan veroorzaakten oorlogen, andere leidden tot genocide en segregatie.

Als we dat alles overwegen, dan moeten we onze aandacht focaliseren op de boeddhistische Leer, die ons vanuit een lange traditie leert dat alle levens gelijk zijn. Bovendien verhindert ze ons andere levens te kwetsen of te doden. Zo b.v. hebben boeddhisten nooit in naam van de Boeddha oorlog gevoerd.

Bovendien kunnen we de twee problemen van maatschappelijk welzijn en milieubescherming vergelijken met de twee wielen van een voertuig, en de boeddhistische opvatting van gelijkheid als de as die de twee wielen verbindt. Hoe trager de wielen zijn, des te langer moet de as zijn.

Totdat de gelijkheid van alle levens wordt benadrukt door de Nembutsu, kunnen we geen maatschappelijk welzijn en geen schoon milieu verwezenlijken.

De Nembutsu is het reciteren van enkele korte woorden “Namu-Amida-Butsu”: dat is Amida Boeddha’s manifestatie om alle levens op gelijke wijze te redden.

Deze tekst, met als hoofding “Nembutsu Message from Nepal”, werd verspreid door Green Life Institution in Nepal, c/o Mangal Munankarmi, Suryavinayak 12 - Bhaktapur, Nepal.

Ekō 65

jikōji - 慈光寺

© 2007

info-at-jikoji.com
          home