Editoriaal – De Drievoudige Toevlucht

de Boeddha is mijn toevlucht;
de Leer is mijn toevlucht;
de Gemeenschap is mijn toevlucht.

Velen zullen zich waarschijnlijk zeer levendig het moment herinneren waarop ze, voor het altaar gezeten, de handen in gassho, voor het eerst deze woorden plechtig uitspraken.

Het nemen van de Drievoudige Toevlucht is dan ook geen onbelangrijk moment in het leven van de boeddhist. Volgens Rev. Nagatani is het te vergelijken met een tweede geboorte. De geboorte in het spirituele leven. Net zoals bij onze geboorte als mens - in de fysieke betekenis van het woord wel te verstaan - gaat ook aan deze spirituele geboorte een zwangerschapsperiode vooraf. Het is een zwangerschap die getekend is - en gevormd wordt - door de confrontatie met de problematiek van het bestaan, door een zoeken naar, maar ook door een in aanraking komen met de Leer, eerst eerder sporadisch, dan misschien meer doelbewust.

En dan op een zekere dag komen we er toe de Drievoudige Toevlucht op ons te nemen. In de aanwezigheid van de gehele Gemeenschap bekennen we ons tot de Boeddha, de Leer en de Gemeenschap. En alhoewel de ‘ceremonie’ uiterlijk niet veel om het lijf heeft wordt ze door de meesten doorgaans als een soort catharsis ervaren. En dat hoort het ook te zijn…

Uit het voorgaande zou echter makkelijk de indruk kunnen ontstaan dat het nemen van de Drievoudige Toevlucht slechts een éénmalig gebeuren is in ons leven. Niets is echter minder waar.

Het nemen van de Drievoudige Toevlucht is véél meer dan het louter herhalen van drie éénvoudige zinnetjes. Het toevlucht nemen kan een beetje vergeleken worden met het aangaan van een relatie. Wanneer we een relatie aangaan dienen we te beseffen dat niets vanzelfsprekend is. Zo volstaat het niet gewoonweg een relatie aan te gaan en dan zomaar de dingen op hun beloop te laten, a.h.w. de kat uit de boom te kijken. Neen, een relatie vraagt constante inspanning, meer nog, ze dient als het ware elk moment hernieuwd te worden.

We zouden onszelf de vraag kunnen stellen, telkens wanneer we de Drievoudige Toevlucht nemen, in hoeverre we ons op dat moment openstellen voor het Boeddhaschap; in hoeverre we opnieuw luisteren naar de Leer; in hoeverre we het gehoorde beleven binnen de Gemeenschap.

In deze zin is het aangaan van een relatie met de Boeddha, de Leer en de Gemeenschap zeker geen gratuite handeling. Want, net zoals we binnen een relatie dienen te groeien, met vallen en opstaan, met vreugde en pijn, met hoogtes en luwtes, zo ook dienen we te groeien in onze beleving van de Drie Kostbaarheden, elke dag opnieuw, elk moment opnieuw. Toevlucht nemen in de Drie Kostbaarheden is slechts een begin, maar dan wel een steeds wederkerend begin.

Het is een weg waarop iedere stap die we nemen een eerste stap is, waar elke deur die we openen de eerste is. Een Pad van Oneindig veel mogelijkheden.

Namu Amida Butsu,

Yuho

Ekō 73

jikōji - 慈光寺

© 2007

info-at-jikoji.com
          home