Amida’s Onmetelijke Licht En Het Licht Der Wetenschap (2)

(vervolg)

Shaku Shokai

Wie de Dharma begint te kennen, zal ontdekken dat wat in de recente tijd door de wetenschap is onthuld, reeds door de Boeddha, ruim 2 500 jaar geleden, werd behandeld. Het ontstaan en vergaan van sterren, kosmische explosies van het “Big Bang”-type of ontdekkingen op het gebied der moleculaire biologie vormen mooie voorbeelden en bevestigingen van wat door Hem over de kosmische fenomenen uit de doeken werd gedaan.

Het licht der wetenschap zal in deze zgn. conventionele wereld nog wel tot in de uithoeken ervan schijnen, daar ben ik zeker van, maar om de brug naar de absolute waarheid-wereld (Nirvana volgens de boeddhisten, Tao volgens de taoďsten) te kunnen spannen, heeft men de Dharma nodig, met Amida’s Onmetelijke Licht als bakenlicht.

Inmiddels zijn de natuurwetenschappen niet stil gaan zitten wat het licht betreft. Licht zou geen ‘licht’ zijn indien de tegenstelling ‘donker’ er niet zou zijn.

In de laatste tijd zijn de zgn. Zwarte Gaten (black holes) in de populaire belangstelling gekomen. Want die ‘zwarte gaten’ vormen een mooi bewijs van de relativiteitstheorie. Ze zijn ronde astrofysische objecten, die massa bezitten. Ze vangen licht, ze buigen de ruimte en ze verlangzamen de tijd. Meer begrijp ik er ook niet van. Ik vind ze wél interessant omdat ze écht bestaan en als krachtbron functioneren van zgn. quasars, heel ver van onze aarde zich bevindende licht-bollen die even helder schijnen als een galaxie zoals ‘onze’ Melkweg. Ze bezitten een buitengewone graviteitkracht waardoor licht wordt gevangen. Newton wilde niets van zulke donkere lichamen weten, maar Einstein geloofde het wel. Deze ‘zwarte gaten’, zoals ze eenmaal bekend zijn geworden, bestaan eigenlijk niet uit materie, maar hebben wel massa. Ze kunnen uit sterren zijn ontstaan door een ineenstorting der zwaartekracht. Eenmaal gevormd, houden ze licht vast. Vandaar dan ook de naam ‘zwart gat’. Men neemt nu aan dat een dergelijke black hole een massa van tenminste honderd miljoen zonnen heeft en binnen een quasar de meest belangrijke motor is, maar dan ook wel een heel sterke krachtbron. Behalve bovenvermelde gravitatiekracht kunnen de ‘zwarte gaten’ een heleboel energie in het licht van de quasar bewaren en snel doen bewegen.

Het moge niet allemaal te verantwoorden zijn, maar het idee van een verlichte quasar met de sterkte van honderd miljoen zonnen en met een ‘zwart gat’ als lichtkrachtbron, doet mij onwillekeurig aan de Onmetelijkheid van het Licht van Amida denken!

Ekō 79
Amida’s Onmetelijke Licht En Het Licht Der Wetenschap

jikōji - 慈光寺

© 2007

info-at-jikoji.com
          home