De Diepte Van Smart

René Van den Langenbergh

Naar aanleiding van het overlijden van mijn moeder op 6 juni jongstleden, wou ik het even hebben over de dood.  Ook 1 en 11 november zijn pas voorbij, en dan is het niet zo slecht om eens bij dit onderwerp stil te staan. 

“The depth of sorrow”, was een bijdrage in het krantje “Hongwanji Shimpo” van augustus.  Het werd geschreven door Ko Sa Mumg, en naar aanleiding van de dood van zijn zoon is hij in contact gekomen met de Nembutsu, wat zijn verdere leven en verder denken ingrijpend gewijzigd heeft.

‘Ko kwam voor het eerst in aanraking met de Jōdo - Shinshū toen zijn geliefde zoon plotseling overleed.  Hij vertelde dat het aanvoelde alsof een brug onder zijn voeten wegzakte, of dat hij nauwelijks kon ademen.  Hij realiseerde zich dat, omdat hij voelde dat hij niet verder kon leven, hij de Nembutsu reciteerde in de zin van: ‘Boeddha, help mij!’

Achteraf was Ko verwonderd, terwijl hij aan het lezen was in Rennyo Shonins Gobunshō: ‘dat de Boeddha iedereen redt die de Naam reciteert’.  Op dat ogenblik kreeg Ko een ander inzicht in de Nembutsu, hij begon in te zien dat het een soort van dankbaarheid was, waarmee hij in het begin veel moeite had.

Later las Ko Rennyo Shonins Brief over de Witte As.  ‘We kunnen niet weten of ik eerst zal sterven of de anderen, wanneer de dood zal komen, vandaag of morgen.  We kunnen er ‘s morgens goed uitzien, en ‘s avonds veranderd zijn in witte as.  Vermits er niets anders gedaan kan worden, draagt men de dode naar de velden, en wat overblijft, is witte as.’

Ko vertelde dat hij hetgeen was gebeurd met zijn zoon net zo aanvoelde.  ‘s Morgens was zijn zoon naar school vertrokken, en ‘s avonds keerde hij in een doodskist terug.  Opeens was zijn zoon witte as geworden.  Bij het bekijken van de as van zijn overleden zoon, werd Ko zich bewust dat zijn zoon werkelijk dood was.

Ko vertelde verder dat hij zich er bewust van was dat zijn kind, dat witte as was geworden, hem aanriep doorheen de Leer van Rennyo: ‘we zouden de diepere betekenis en het belang van het leven na dit leven niet mogen onderschatten, en ons overgeven aan Amida Boeddha.’  Met dit gezegde besefte Ko dat zijn zoon hem aanriep: ‘Vader, dit is de waarheid, dit is wat je zou moeten doen.’

Wanneer Ko zich bewust werd van de diepere betekenis van dit gezegde, was dit de eerste keer dat hij de roep van Amida Boeddha hoorde.  Het is Amida die ons verzoekt vertrouwen te hebben in hem, en wij, in vertrouwen, roepen hem aan.  Vanaf dan kon Ko de Naam aanroepen in de diepere betekenis.  Zijn wereld was opengegaan met het besef dat zijn huidig leven niet alleenstaand en niet alleen was.  Hij besefte dat het leven hem altijd al had toegejuicht, en dat hij altijd al omarmd was geweest met de ware vreugde van de Leer.’ (Vrij vertaald door René)

Namu Amida Butsu.

Ekō 91

jikōji - 慈光寺

© 2003

info-at-jikoji.com

          home